เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 135 เซียนเซียนอ้าปากสิ อ้า~......
คืนนี้หวังเฉินไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ถึงนอนไม่หลับ พลางมองเจียงหลิงเซียนที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกอันอบอุ่นของเขา ในใจรู้สึกเศร้าสร้อยอยู่บ้าง
อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ตั้งแต่ชาติก่อนที่ระเบิดตนเอง การเกิดใหม่ แล้วดำเนินเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หวังเฉินรู้สึกเพียงว่าเลื่อนลอยอยู่บ้าง
【จะมามัวดิ่งอะไรกัน จิบสุราผลไม้มึนเมาอ่อนเชิงมโนทัศน์สักคำแล้วไปนอนซะก็สิ้นเรื่อง】
ระบบราวกับมองออกถึงความเศร้าสร้อยของหวังเฉิน จึงส่งเสียงที่ค่อนข้างพูดไม่ออกบอกไม่ถูกขึ้นมาในหัวของเขา
[ไอ้บ้าเอ๊ย! ดึกดื่นค่ำมืดจะขอเศร้าหน่อยก็ไม่ได้ ขัดบรรยากาศจริง ขอร้องล่ะ~ นายนี่มันน่ารังเกียจจริงๆ เลย!]
หวังเฉินกลอกตาในใจ โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่ลากเสียงประชดประชันยาวเป็นพิเศษ