ตอนที่ 250 ไม่มีใครต้องการเขาอีกแล้ว

ตอนที่ 250 ไม่มีใครต้องการเขาอีกแล้ว

เขาพาลูกชายคนเล็กใช้ชีวิตตามลำพังอย่างกระท่อนกระแท่น

หุงหาอาหาร ซักเสื้อผ้า ปัดกวาดเช็ดถู เรื่องพวกนี้ที่ไม่เคยแตะต้องมาก่อน ตอนนี้ล้วนต้องทำเองทั้งหมด แรกเริ่มเดิมทีทำเละเทะไม่เป็นท่า ไม่ข้าวไหม้ก็กับข้าวเค็ม ลูกชายกินจนขมวดคิ้วไม่หยุด

นานวันเข้า เขาก็ค่อย ๆ จับทางได้บ้าง ทว่าก็เป็นแค่ระดับพอประทังชีวิตให้อยู่รอด ไม่อาจพูดถึงคุณภาพชีวิตใด ๆ ได้เลย

ที่ยิ่งคอขาดบาดตายไปกว่านั้นคือ เขาถึงวัยเกษียณแล้ว

ตำแหน่งงานไม่มีใครรับช่วงต่อ ทำได้เพียงขายออกไป แต่นโยบายช่วงไม่กี่ปีมานี้เปลี่ยนไปแล้ว ตำแหน่งงานไม่เป็นที่ต้องการเหมือนแต่ก่อน ตำแหน่งนั้นของเขา สุดท้ายขายได้เงินเพียง 500 หยวนเท่านั้น