ตอนที่ 218 ใบหน้าเล็ก ๆ บิดไปอีกทางพร้อมกัน

ตอนที่ 218 ใบหน้าเล็ก ๆ บิดไปอีกทางพร้อมกัน

จนกระทั่งมองไม่เห็นแล้ว เธอถึงก้มหน้าลง กุมมือของเด็กทั้งสองคนขึ้นมา

“ไปกันเถอะ พวกเรากลับบ้าน”

คืนแรกที่ไม่มีเย่โม่ หยวนหยวนกับหม่านหม่านไม่ยอมนอนเลยไม่ว่าจะอย่างไร

พวกเขาจัดตำแหน่งที่นอนสลับไปสลับมา

หม่านหม่านยืนกรานว่าตำแหน่งของพ่อต้องวางหมอนไว้หนึ่งใบ ส่วนหยวนหยวนบอกว่าควรวางเสื้อคลุมตัวนอกที่พ่อใส่เป็นประจำตัวนั้น เช่นนี้เวลาพ่อกลับมาจะได้มีเสื้อผ้าอุ่น ๆ ใส่

ในที่สุดเด็กน้อยทั้งสองก็ตกลงกันได้ หมอนอิงชิดกำแพง เสื้อคลุมตัวนอกพับเรียบร้อยวางไว้บนหมอน

“แบบนี้ตอนกลางคืนพ่อกลับมาก็เข้านอนได้ทันทีเลย” หม่านหม่านพูดอย่างพอใจ