เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 ต่อไปก็จะกลับไปอยู่เมืองหนานเฉิงแล้ว
รถแล่นออกไปช้า ๆ ผ่านถนนใหญ่และตรอกซอกซอยของเมืองหนานเฉิง
บิดาตระกูลหลินพิงอยู่ริมหน้าต่าง มองดูทิวทัศน์ถนนหนทางที่คุ้นเคยนอกหน้าต่าง
ถนนสายนี้เขาเคยเดินผ่านนับครั้งไม่ถ้วน ร้านหนังสือร้านนั้นเขาเคยไปทุกสัปดาห์ ตรงหัวมุมนั้นมีต้นห้วยโบราณต้นหนึ่ง ถึงฤดูใบไม้ผลิจะบานสะพรั่งไปด้วยดอกห้วยสีขาว
ทุกสิ่งยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่ก็คล้ายกับว่าทุกสิ่งได้เปลี่ยนไปแล้ว
“พ่อครับ” หลินเสี่ยวหยางมองพ่อผ่านกระจกมองหลัง “บ้านของพวกพ่อคืนมาแล้ว สองวันนี้ผมไปทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วครับ อาหวัง บ้านของพวกอาก็น่าจะคืนมาแล้วเหมือนกัน พวกเรากลับไปดูที่เขตบ้านพักบุคลากรก่อนดีไหมครับ”
บิดาตระกูลหลินพยักหน้า “ดี”
รถจอดลงตรงหน้าอาคารพักอาศัยที่เก่าแก่แต่คุ้นตามากหลังหนึ่ง