กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 175 งานเลี้ยงวันครบหนึ่งขวบ
อาบน้ำเสร็จ เวินอันก็อุ้มหลานชายทั้งสองคนขึ้นไปนอนบนเตาคั่ง ด้านซ้ายและขวามีร่างนุ่มนิ่มแนบชิดอยู่ข้างละคน
หยวนหยวนนอนอยู่อีกฝั่ง แขนขายืดออกสบายเนื้อสบายตัว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ
มือเล็ก ๆ ของหม่านหม่านกำนิ้วมือของน้าไว้ข้างหนึ่ง ขาเล็ก ๆ อันอวบอูมยังพาดอยู่บนตัวเขา
“น้า...” หม่านหม่านละเมอส่งเสียงเรียกออกมาอู้อี้ขณะหลับ
ในใจของเวินอันอ่อนยวบ มือใหญ่ตบหลังของเขาเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงค่อย “น้าไม่ไปไหน อยู่นี่ไง”
ภายในห้องค่อย ๆ เหลือเพียงเสียงหายใจแผ่วเบา
แต่เวินอันกลับนอนไม่หลับอยู่นาน ฟังเสียงหายใจอันสงบสุขของเด็กทั้งสองที่อยู่ข้างกาย ความคิดสารพัดก็ผุดขึ้นมาในใจ
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงค่อย ๆ จมดิ่งสู่ห้วงนิทรา