ตอนที่ 173 “น้าเองไง”

ตอนที่ 173 “น้าเองไง”

หลินเสี่ยวเหมยส่ายหน้า สลัดความคิดทิ้งไป เธอไม่อาจไร้เดียงสาเหมือนแต่ก่อนได้อีกแล้ว จุดจบของพ่อแม่คือบทเรียนที่ดีที่สุด

ตอนนี้เธอสามารถลงแปลงนาหาแต้มแรงงานพึ่งพาตนเองได้ บางครั้งยังพอเจียดไปช่วยเหลือพ่อแม่ได้บ้าง เท่านี้ก็ดีมากแล้ว

เวินหนิงกลับเข้ามาในลานบ้าน คลุกอาหารหมูต่อ ทว่าในใจยังคงนึกถึงหลินเสี่ยวเหมย คนที่เคยผ่านความพลิกผันมา การจะเปิดใจอีกครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ

“แม่～” เสียงไร้เดียงสาของหยวนหยวนขัดจังหวะความคิดของเธอ

เด็กน้อยตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ กำลังเกาะราวเตียงเด็ก มองเธอตาละห้อย