ตอนที่ 160 คิดอะไรอยู่ เหม่อลอยขนาดนี้?

ตอนที่ 160 คิดอะไรอยู่ เหม่อลอยขนาดนี้?

เวินหนิงเข็นรถ พลางก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ปากก็ยังคงเอ่ยเล่า “เยาวชนปัญญาชนหลินคนนี้มาถึงเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีกลาย นิสัยดีมาก เงียบขรึม ทำงานคล่องแคล่ว พอมาถึงก็เช่าบ้านแยกออกมาอยู่เองเหมือนพวกเรา…”

เธอพูดไปสองสามประโยค จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นว่าพี่ชายข้างกายเงียบผิดปกติ

เธอเอียงหน้ามองไป เห็นเพียงเวินอันอุ้มหม่านหม่านอยู่ ฝีเท้าชะลอช้าลงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ดูเหม่อลอยไปบ้าง แววตาเลื่อนลอยเล็กน้อย ราวกับจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดบางอย่าง กระทั่งหม่านหม่านในอ้อมอกบิดตัวไปมาส่งสัญญาณว่าอยากจะไปข้างหน้าต่อ เขาก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น

“พี่?” เวินหนิงหยุดฝีเท้า ยื่นมือไปโบกตรงหน้าเขา “คิดอะไรอยู่ เหม่อลอยขนาดนี้? เรียกก็ไม่ได้ยิน”