ตอนที่ 159 เห็นคนหน้าตาดีเป็นต้องยิ้ม

ตอนที่ 159 เห็นคนหน้าตาดีเป็นต้องยิ้ม

เมื่อได้ยินคำเรียกขานว่า “น้า” มือเล็ก ๆ ของหยวนหยวนที่กอดขาแม่ไว้แน่นดูเหมือนจะคลายลงเล็กน้อย แต่ใบหน้าเล็ก ๆ ก็ยังไม่ยอมหันกลับมาทั้งหมด

หม่านหม่านมองตาแป๋วอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเวินอันเดินมาข้างเตาคั่ง โน้มตัวลงแล้วยื่นแขนทั้งสองข้างมาทางเขา

“หม่านหม่าน มาสิ น้าอุ้มหน่อย”

หม่านหม่านกะพริบตาปริบ ๆ ราวกับกำลังประเมิน ในที่สุดเขาก็ยื่นแขนอ้วนป้อมทั้งสองข้างออกมา โน้มตัวไปข้างหน้า ทำท่าทางขอน้าอุ้ม

หัวใจของเวินอันพลันอบอุ่นขึ้นมา เขาระมัดระวังประคองร่างนุ่มนิ่มที่มีกลิ่นหอมน้ำนมและกลิ่นอายแสงแดดเข้ามาไว้ในอ้อมกอด