กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 154 “หลานชายที่ดีของน้าจริง ๆ เลยนะ!”
หลังจากหยอกเย้าหม่านหม่านเสร็จ เวินอันก็ยื่นนิ้วชี้ออกมาหนึ่งนิ้ว จิ้มพุงของหยวนหยวนที่อยู่ข้าง ๆ เบา ๆ
ทว่าหยวนหยวนเพียงแค่ขมวดคิ้ว ใช้ดวงตาคู่นั้นที่ถอดแบบมาจากพ่อของเขาเป๊ะ ๆ กวาดมอง “อาประหลาด” ตรงหน้า ราวกับกำลังพูดว่า คุณคือใคร ทำไมต้องมาจับพุงของผม
เมื่อเห็นเวินหนิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาก็ส่งเสียงร้อง “อ๊า~ อ๊า” ออกมาสองที พร้อมกับยื่นแขนเล็ก ๆ ออกไป
เวินหนิงยิ้มแล้วอุ้มเขาขึ้นมาเช่นกัน
หยวนหยวนซุกหน้าลงตรงซอกคอของแม่ทันที จากนั้นก็แอบเอียงศีรษะออกมาเล็กน้อย ใช้ตาข้างหนึ่งลอบมองน้าที่กำลังอุ้มน้องชายอยู่ ท่าทางระแวดระวังปนสงสัยใคร่รู้แบบนั้นทำให้พวกผู้ใหญ่พากันหัวเราะออกมา