ตอนที่ 153 น้ามาแล้ว

ตอนที่ 153 น้ามาแล้ว

เย่โม่อยู่ข้าง ๆ มองภรรยาและลูกลองเสื้อตัวใหม่ บนใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

เขาหยิบเสื้อบุนวมสีน้ำเงินกรมท่าตัวนั้นขึ้นมา แล้วสวมลงบนร่างอย่างคล่องแคล่ว

เสื้อบุนวมตัดเย็บได้พอดีตัว แนวไหล่เรียบเนียน ช่วงเอวคอดเข้าเล็กน้อย ทั้งดูทะมัดทะแมงและไม่เกะกะเวลาขยับตัว จุดที่เสริมหนาตรงรักแร้และแผ่นหลังก็จัดการได้อย่างแนบเนียน พอสวมแล้วความอบอุ่นก็แผ่ซ่านเข้ามาทันที

“เย่โม่ใส่แล้วดูทะมัดทะแมงจริง ๆ” ป้าอ้วนเอ่ยชม “เหมือนคนมีงานมั่นคงเลย”

เย่โม่ยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย หันไปพูดกับเวินหนิงว่า “เธอก็ลองของเธอบ้างสิ”

เวินหนิงเปลี่ยนเป็นเสื้อบุนวมพื้นสีน้ำเงินลายดอกเหมยขาวตัวนั้น