ตอนที่ 135 “พี่กอดฉันหน่อยได้ไหม”

ตอนที่ 135 “พี่กอดฉันหน่อยได้ไหม”

เย่โม่กับเวินอันอุ้มเด็ก ๆ เข้ามาในเรือนหลัก ตรงดิ่งไปยังห้องนอนของพวกเขา แล้วค่อย ๆ วางเด็กทั้งสองลงบนเตียงเล็กอย่างระมัดระวัง

พอย้ายห่างจากข้างกายผู้เป็นแม่ พี่ชายก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มือน้อย ๆ ไขว่คว้าไปมาในอากาศ ส่วนน้องชายเพียงแต่จ๊อบแจ๊บปาก แล้วหลับลึกต่อไป

“ให้พวกเขาหลับเถอะ” เย่โม่เอ่ยเสียงเบา พลางดึงมุ้งบาง ๆ ลงมา แม้ว่ายุงในเดือนเก้าจะน้อยลงแล้ว แต่ก็ยังต้องป้องกันไว้ก่อน

หลังจากดูแลเด็ก ๆ เรียบร้อย เย่โม่ก็ก้าวเร็ว ๆ ออกไปที่ลานบ้าน

เวินหนิงกำลังกล่าวขอบคุณเหล่าอู๋ “ลุงอู๋ วันนี้ต้องขอบคุณลุงมากจริง ๆ” เสียงของเวินหนิงไม่กังวานเหมือนวันวาน ทว่าจริงใจอย่างยิ่ง “ไม่อย่างนั้นฉันกับพวกเด็ก ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะกลับมายังไงเลย”