ตอนที่ 119 พวกนายห้ามรังเกียจฉันเชียวนะ

ตอนที่ 119 พวกนายห้ามรังเกียจฉันเชียวนะ

ไอเย็นยามเช้าตรู่แทรกซึมผ่านเสื้อผ้าตัวบาง เย่โม่สะท้านสั่นสะท้านเล็กน้อย รีบสาวเท้าเดินกลับเข้าห้องไป

เขาถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก แล้วเลิกผ้าห่มมุดเข้าไปด้านในอย่างแผ่วเบา

บนร่างนำพาไอเย็นจากภายนอกติดมาด้วย แผ่นหลังของเวินหนิงสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็น เธอที่อยู่ในห้วงนิทราจึงหดตัวลงโดยไร้จิตสำนึก ปากพึมพำอู้อี้ออกมาคำหนึ่ง ทว่าไม่นานนัก เธอก็แยกแยะกลิ่นอายที่คุ้นเคยออก ไม่ได้ตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด กลับพลิกตัวอย่างสะลึมสะลือ ยื่นแขนออกไปโอบกอดร่างกายที่เย็นเฉียบเล็กน้อยของเขาไว้ แนบใบหน้าลงบนแผงอกของเขา ใช้ไออุ่นจากอุณหภูมิร่างกายของตนเองไปสร้างความอบอุ่นให้แก่เขา ปากยังคงพึมพำอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ว่า “หนาวเหรอ ฉันทำให้อุ่นขึ้นนะ...”