ตอนที่ 118 ล่าปาเวียนมาอีกครา

ตอนที่ 118 ล่าปาเวียนมาอีกครา

“ตื่นแล้วเหรอ” เขานั่งลงบนขอบเตาคั่ง รวบตัวเธอพร้อมผ้าห่มเข้าสู่อ้อมอกอย่างเป็นธรรมชาติ ก้มหน้าลงจุมพิตแก้มนวลที่เย็นเยียบเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำทว่าเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน “หิวหรือยัง โจ๊กอุ่นอยู่บนเตานะ”

เวินหนิงสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากกายเขาและกลิ่นหอมอ่อนของฝักสบู่ที่คุ้นเคย เธอซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกเขาอย่างออดอ้อนอิงแอบ ทันใดนั้นพลันนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ จึงช้อนตาขึ้นค้อนขวับใส่เขาด้วยความเคืองปนเขิน ใบหน้าซับสีเลือดฝาด “คุณยังมีหน้ามาถามอีก... ทั้งหมดนี้โทษใครกันล่ะ” น้ำเสียงแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่นเจือแววแง่งอนเล็กน้อย

เย่โม่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แผ่นอกสั่นไหวด้วยความอิ่มเอมใจ

เขาโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูเธอ “ฉันก็ให้เธอปรับตัวตั้งเดือนกว่าแล้วนี่...”