ตอนที่ 113 คลายมือที่โอบกอดเขาไว้อย่างไม่เต็มใจ

ตอนที่ 113 คลายมือที่โอบกอดเขาไว้อย่างไม่เต็มใจ

เวินหนิงกินไปเกือบครึ่งหม้ออย่างพึงพอใจ รู้สึกว่ากระเพาะอาหารเต็มไปด้วยอาหารอุ่นอร่อย ความหิวโหยที่กระวนกระวายใจนั้นสงบลงในที่สุด

เธอคลำหน้าท้องน้อย ๆ ที่ป่องขึ้นมาเล็กน้อย พลางถอนหายใจอย่างพึงพอใจ “กินไม่ไหวแล้ว อิ่มมาก”

หลังจากแน่ใจว่าเธออิ่มแล้วจริง ๆ เย่โม่ถึงยกข้าวที่เหลือครึ่งหม้อขึ้นมา จัดการอย่างรวดเร็วและหมดเกลี้ยงในไม่กี่คำ แล้วเก็บกวาดถ้วยตะเกียบหม้อดิน

ตกค่ำทั้งสองคนไม่ได้ออกไปข้างนอก จัดการงานเกษตรที่สะสมไว้ในช่วงสองวันนี้