ตอนที่ 112 ใช้สายตาเฝ้ามองดวงหน้าตรงหน้าอย่างทะนุถนอม

ตอนที่ 112 ใช้สายตาเฝ้ามองดวงหน้าตรงหน้าอย่างทะนุถนอม

เย่โม่ที่กินอิ่มหนำสำราญ ยามนี้อารมณ์ดียิ่งนัก

ความปรารถนาที่ไม่ได้รับการเติมเต็มในวันเกิดเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ในที่สุดค่ำคืนนี้ก็ได้สมหวังเสียที

เมื่อมองดูใบหน้าด้านข้างอันสงบนิ่งของเธอที่หลับใหลเพราะเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง ความรู้สึกสุขล้นที่ไม่เคยมีมาก่อนก็โอบล้อมพัสดุห่อหุ้มเขาไว้อย่างแนบแน่น

เขาผ่อนแรงให้อ่อนลงอย่างระมัดระวัง โอบเวินหนิงที่ห่อตัวอยู่ในผ้าห่มทั้งร่างเข้ามาไว้ในอ้อมอก ให้เธอหนุนแขนของตนเอง ส่วนมืออีกข้างก็ตบปลอบแผ่นหลังของเธอเบา ๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังกล่อมเด็กน้อย

ร่างกายในอ้อมอกนุ่มนิ่มและอบอุ่น ทั้งยังแนบชิดด้วยความไว้วางใจอย่างเปี่ยมล้น ทำให้หัวใจของเย่โม่อ่อนยวบราวกับสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิ