กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 106 ก่อนวันแต่งงาน
เย่โม่จนใจ เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองมองเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นอีก เขาจึงยื่นมือไปดึงผ้าห่มบางผืนบางที่พับไว้ข้างเตียงมา จากนั้นก็ดึงเวินหนิงให้ลุกขึ้นมานั่ง แล้วพันท่อนบนของเวินหนิงเอาไว้ในจังหวะที่ผ้านวมเลื่อนหลุดลงไป
เวินหนิงสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวบนร่างกาย จึงเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย ใช้ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นมองการกระทำของเขาอย่างคลางแคลงใจ
เย่โม่สบเข้ากับสายตาของเธอ โคนใบหูแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เขาเบือนสายตาหนีแล้วเอ่ยอธิบายเสียงเบา “เมื่อกี้ ไม่ได้ตั้งใจแต่เห็นหมดแล้ว”
“เห็น...อะไร” เวินหนิงยังตั้งสติไม่ทันจึงถามออกไปอย่างซื่อ ๆ