ตอนที่ 104 ราวกับมองเท่าไรก็ไม่พอ

ตอนที่ 104 ราวกับมองเท่าไรก็ไม่พอ

การกระทำทั้งหมด ลมหายใจ หรือแม้กระทั่งความคิดของเย่โม่พลันหยุดชะงักลงในทันที

สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ร่างของเวินหนิงบนเตียงอย่างแน่วแน่ ม่านตาขยายกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่อาจควบคุม

สีเขียวอ่อนดั่งใบไม้อ่อนในฤดูใบไม้ผลิช่วยขับเน้นให้เธอดูราวกับดอกลิลลี่ที่เพิ่งผลิบานเคล้าหยาดน้ำค้างยามเช้า เนื้อผ้าไหมทิ้งตัวแนบชิดไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายเธออย่างนุ่มนวล ทอประกายเงางามละเอียดอ่อน หัวไหล่กลมมนที่เผยให้เห็น กระดูกไหปลาร้าอันประณีต ทุกสิ่งทุกอย่างถาโถมเข้าใส่ประสาทสัมผัสของเขาที่มิเคยพานพบกับภาพเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนอย่างรุนแรง

สัญชาตญาณทำให้เลือดลมทั่วร่างของเขาราวกับเดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา และพุ่งพล่านไปยังจุดหนึ่งอย่างกึกก้อง