กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 299 ความพิโรธแห่งทัณฑ์สวรรค์
เฉินต้าหมิงพาอวี๋ถิงถิงเดินเที่ยวตามถนนใหญ่และตรอกซอกซอยที่นี่ พาเธอไปดูที่พักเก่าของเขา รวมถึงสถานที่ที่เขาเคยไปนั่งพักเหม่อบ่อย ๆ
อวี๋ถิงถิงมองทุกสิ่งตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ ที่นี่เป็นโลกอีกใบหนึ่งสำหรับเธอโดยสิ้นเชิง
มันแตกต่างจากกล่องที่เธอเคยอยู่มาก จนเธอรู้สึกว่าที่นี่เป็นโลกจริง ๆ
ผู้คนที่นี่ต้อนรับพวกเขาอย่างอบอุ่น
ตอนเฉินต้าหมิงกำลังจะไป ชาวเมืองทั้งเมืองก็ออกมาส่ง
เสี่ยวจูกับอาชีพูดอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า “คราวหน้าที่นายกลับมา พวกเราคงจำหน้าไม่ได้แล้ว”
เฉินต้าหมิงหัวเราะ “ไม่เป็นไร ฉันยังจำพวกเธอได้”