กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่แปลกที่อาเชินรีบร้อนจะแต่งงาน” จางฮุ่ยอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะพูดออกมา น้ำเสียงมีแววยิ้ม “ฉันเองก็เป็นผู้หญิง แต่ยังอยากได้เธอเป็นเมียเลย”
ซ่งหรานถูกพวกเธอมองจนหน้าฮ้อน ปลายหูขึ้นแดงบาง ๆ เธอว่าอย่างกระเง้ากระงอด “พวกเธอทำไมยังไม่เปลี่ยนชุดอีก? ตั้งใจจ้องฉันอยู่ได้! อีกเดี๋ยวก็ต้องแต่งหน้าแล้วนะ”
“รีบอะไรกันล่ะ ถ้าเจ้าสาวยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย พวกเราจะกล้าแย่งซีนได้ยังไง” หลินเสี่ยวหนานยิ้มร่าถอยหลังไปก้าวหนึ่ง คว้าชุดเพื่อนเจ้าสาวของตัวเองจากเก้าอี้ เป็นชุดเดรสสีเหลืองอ่อน เนื้อผ้านุ่ม สีสดใสแต่ไม่ฉูดฉาด