กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คำพูดพวกนี้ของเธอ ไม่มีประโยชน์กับพวกเรา”
การดิ้นรนของโจวหว่านชิวชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับฟังไม่ชัด ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนั้นจ้องเขม็งไปที่หัวหน้าเฉิน
หัวหน้าเฉินหันหน้าหนีไปทางอื่น เชิดคางไปทางเจ้าหน้าที่รุ่นน้องที่ยืนตะลึงอยู่ข้าง ๆ
“จดทุกคำที่เธอเพิ่งพูดไว้ให้ครบ”
เจ้าหน้าที่รุ่นน้องรีบพยักหน้า ล้วงสมุดออกมาจากกระเป๋า ปลายปากกาสั่นเทาเขียนลงบนกระดาษ
โจวหว่านชิวเห็นว่าหัวหน้าเฉินสั่งให้จดจริง ๆ ความบ้าคลั่งในแววตาก็พลุ่งขึ้นมาอีก กดไว้ไม่อยู่
“ฉันไม่ยอม!” เธอกรีดเสียงตะโกน “ฉันจะพบลู่อิ้งเชิน! ฉันจะพบซ่งหราน! นี่คือสิทธิของฉัน!”