กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลายคนพร้อมกันรุดเข้าไปใกล้
“ตรงนี้แหละ แม่เลี้ยวเข้ามาในตรอกนี้” เย่เย่เงยหน้ามองลู่เซี่ยงหลิน อกน้อย ๆ ยังหอบอยู่ แต่ดวงตากลับสว่างวาบอย่างรุนแรง
ลู่เซี่ยงหลินย่อตัวลงดูจุดแสงสีเขียวเหล่านั้น แล้วเงยหน้ามองเข้าไปในส่วนลึกของตรอกอีกครั้ง
“ค่อย ๆ เดิน” ลู่เซี่ยงหลินรับไฟฉายมาจากมือเสิ่นชิง แล้วก้มตัวลงมองพื้นถนน
เย่เย่กระโจนออกไปข้างหน้าอีกสองก้าวแล้ว ร่างเล็ก ๆ เลี้ยวโค้ง “ตรงนี้ยังมีอีก!”
ครั้งนี้จุดแสงสีเขียวนั้นจางลงกว่าเดิม ราวกับมีใครเผลอถูไปโดยไม่ตั้งใจ ต่อกันเป็นหางสั้น ๆ ที่ขาด ๆ หาย ๆ เลื้อยไปตามโคนกำแพงทางทิศเหนือ