กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ร้อนนิด ๆ เป่ากันเองก่อนแล้วค่อยดื่มนะ” ซ่งหรานวางช้อนลงในหม้อเปล่า
คุณย่าลู่ยกแก้วพอร์ซเลนสีขาวขึ้น ยังไม่รีบดื่ม ก้มลงดมก่อน คิ้วและดวงตาคลายออก “หอมจริง ๆ เหมือนลูกอมครีมที่ฝรั่งขาย”
เธอจิบอย่างระวังเล็กน้อย ค่อย ๆ หรี่ตา ไม่พูดอะไรอยู่นาน
เย่เย่คุกเข่าบนม้านั่ง สองมือเล็ก ๆ ประคองแก้วเคลือบใบเล็ก พองแก้มเป่าฮู้ ๆ แล้วเรียกด้วยเสียงอ้อนแบบเด็ก “ย่าทวด ๆ อร่อยไหม”
“อร่อย” คุณย่าลู่จึงขานออกมา ตอนวางแก้วลง ก้นแก้วกระทบโต๊ะดังเบา ๆ “หอมและเนียน ถ้าร้อน ๆ แบบนี้เจอวันหนาว ดื่มลงไปรับรองทั้งตัวอุ่นขึ้นแน่”