ตอนที่ 305 คงไม่ได้ใช้เส้นสายจริง ๆ หรอกนะ?

ซ่งหรานขี้เกียจสนใจหล่อน เธอรู้ว่าการที่โจวหว่านชิวโผล่มาตอนนี้ต้องไม่มีเจตนาดีแน่นอน

มาที่นี่ไม่พ้นเพื่อหาเรื่องให้เธอ คิดได้ดังนั้นซ่งหรานก็จูงมือลูกชายหันหลังจะเดินจากไป

โจวหว่านชิวรู้ดีอยู่แล้วว่าซ่งหรานไม่ยอมยืนคุยกับเธอง่าย ๆ เธอก้าวเร็ว ๆ ไปขวางหน้าซ่งหรานไว้

“อาหราน เมื่อไหร่เธอถึงจะยอมช่วยฉันสักที?”

“ฉันสัญญาว่าจะไม่พูดเรื่องที่เธอทำไว้ตอนอยู่ชนบทเมื่อปีนั้นจริง ๆ!”

เธอร้องไห้โวยวาย น้ำตาไหลทีละเม็ด ๆ เสียงสั่นและร้อนรน “พี่ชายฉันตายไปเพื่อช่วยผู้การลู่ เขาเหลือลูกคนเดียวอยู่ที่นี่ พวกเราแค่อยากอยู่ที่นี่อย่างสงบสุข!”

“ซ่งหราน! ปล่อยพวกเราไปเถอะ!”