กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ทำไมจะไม่มีล่ะ จวงเลี่ยงไม่ใช่หรือไง”
หลินเสี่ยวหนาน: “……”
นี่มันดึงไปไกลเกินไปแล้ว ยังไม่ทันมีเค้าอะไรเลยด้วยซ้ำ
ซ่งหรานฟังไม่ไหวแล้ว พูดขัดขึ้นอย่างหมดคำจะพูด “พอแล้วครูฉิน ตอนนี้เธอกำลังจะสอนหนังสือที่นี่ หรือมาซื้อของกันแน่?”
ฉินซวงได้ยินน้ำเสียงเยาะเย้ยในคำพูดของเธอ จึงถลึงตาใส่ ริมฝีปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่พูดต่อ
เมื่อกี้ก็แค่พูดพล่อย ๆ ไปไม่กี่คำ จะเอาเป็นจริงเป็นจังได้ยังไง
ลู่อิ้งเชินเป็นคนแบบไหน หลายเดือนที่ผ่านมานี้เธอก็เห็นชัดแล้ว
ฉินซวงไอเบา ๆ เปลี่ยนประเด็น “เขาออกภารกิจครั้งนี้ ต่อไปก็เหลือแค่แม่ลูกเธอสองคนแล้วไม่ใช่หรือ?”