ตอนที่ 280 ตั้งใจหน่อย

หัวใจของซ่งหรานเต้นหนักขึ้นเป็นจังหวะ ๆ เธอหันหน้าไปทางอื่น เสียงเบาและร้อนรน “ฉินซวงยังอยู่นะ…”

เสียงของลู่อิ้งเชินดังมาจากข้างลำคอของเธอ ทึม ๆ พร้อมแววข่มขู่ “มีสมาธิหน่อย!”

ยังจะให้ฉันมีสมาธิอีกงั้นเหรอ

ซ่งหรานกำลังเผลออยู่ ริมฝีปากของลู่อิ้งเชินก็แตะลงบนติ่งหูของเธอแล้ว

ซ่งหรานรู้สึกราวกับกระดูกทั้งตัวถูกดึงออกไป เอวอ่อนลงในทันที เหลือเพียงสองมือที่ยังกำปกเสื้อของเขาไว้แน่น

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร เสียงของฉินซวงก็ดังมาจากทางห้องน้ำ “อาหราน? เธออยู่ไหน?”

ฉินซวงไม่เห็นใครในห้องรับแขก อดพึมพำไม่ได้ “ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ”