กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขากลัวว่าพรุ่งนี้พอเธอตื่นขึ้นมาแล้วจะเสียใจ
ยิ่งกลัวว่าเธอพูดแบบนี้เพราะต้องการชดเชยอะไรบางอย่าง หรือเพียงอยากปลอบใจเขา
ซ่งหรานมองลู่อิ้งเชินที่ทำราวกับกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ คิ้วตาขึงตึงจนแทบไม่คลาย เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบ ๆ แตกต่างจากคนสุขุมและควบคุมตัวเองได้ในยามปกติราวกับเป็นคนละคน
“ลู่อิ้งเชิน ฟังให้ดี ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว”
“คุณไม่อยากเปลี่ยนสถานะเป็นภรรยาตัวจริงหรือ”
ทันทีที่ประโยคนี้จบลง ห้องทั้งห้องก็เงียบไปชั่วขณะ
ลู่อิ้งเชินทั้งตัวแข็งค้างอยู่กับที่ ราวกับถูกบางสิ่งโจมตีเข้าอย่างจัง ในดวงตาล้ำลึกของเขาสะท้อนใบหน้าของซ่งหราน