กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอลุกจากเตียงเดินออกมาที่ห้องรับแขก เย่เย่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว สะพายถุงผ้าใบเล็กไว้บนหลัง กำลังย่อตัวอยู่ที่ประตูผูกเชือกรองเท้า
ซ่งหรานมองสภาพการแต่งตัวของเขาแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง
“เย่เย่ ลูกแต่งตัวเรียบร้อยขนาดนี้จะไปทำอะไร”
เย่เย่ผูกเชือกรองเท้าเสร็จแล้วเงยศีรษะเล็ก ๆ ขึ้นมองเธอ ดวงตากลมโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว
“แม่ครับ ผมกับพ่อตกลงกันไว้แล้วว่าวันนี้จะออกไปข้างนอก”
ซ่งหรานยังไม่ทันได้ตั้งตัว ประตูห้องนอนก็เปิดออก ลู่อิ้งเชินเปลี่ยนชุดสะอาดชุดหนึ่งเดินออกมา มือถือถุงผ้าไว้หนึ่งใบ ดูท่าทางของคงจัดเตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว