กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โคมไฟรูปพระจันทร์ส่องแสงสว่างที่สุด กลมดิก แสงเรืองนุ่มนวล โอบคลุมลานบ้านทั้งลานไว้ท่ามกลางแสงอันอบอุ่น
เย่เย่ยืนอยู่ใต้โคมไฟ เงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความดีใจ
“สวยไหม” ซ่งหรานตบฝุ่นบนมือ เดินไปกลางลาน แล้วเงยหน้ามองโคมไฟที่เธอแขวนไว้
“สวย” ลู่อิ้งเชินมองเสี้ยวหน้าของเธอที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงเงา แสงสีเหลืองอบอุ่นตกกระทบใบหน้า ขับเน้นเส้นโครงของเธอให้ดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ
“โคมไฟนี้คุณออกแบบเองเหรอ” เขาเดินเข้าไปยืนข้างเธอ แล้วเงยหน้ามองโคมไฟรูปพระจันทร์ดวงนั้นเช่นกัน