กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ความเงียบนั้นราวกับน้ำเย็นหนึ่งกะละมัง ราดลงมาจากเหนือศีรษะของเสิ่นชิง
“อาหวย?” เสียงของเธอตึงขึ้นเล็กน้อย “พูดสิ”
“ใช่” เสียงของเสิ่นหวยดังมาจากหูโทรศัพท์ ในใจของเสิ่นชิงก็รู้คำตอบอยู่แล้ว
เสิ่นชิงหลับตาลงครู่หนึ่ง สูดลมหายใจลึก ๆ ถึงจะกดความตกใจในใจไว้ได้ “อาหวย นายรู้ไหมว่าเธอเป็นใคร? เธอคือเมียของอาเชิน!”
ปลายสายเงียบไปอีกครั้ง
เสิ่นชิงกำหูโทรศัพท์แน่น เสียงมีความร้อนใจ “ในเมื่อนายรู้แล้ว ทำไมยังไม่ตัดใจ?”
เสียงของเสิ่นหวยสงบจนผิดปกติ ราวกับคิดเรื่องนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว “แล้วยังไง? อาเชินกับเธอยังไม่ได้คืนดีกัน เธอยังทะเลาะขอหย่ากับอาเชินอยู่ไม่ใช่เหรอ?”