กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากกินข้าวเสร็จ ครอบครัวสามคนก็มาที่ห้างสรรพสินค้า
ช่วงนี้เป็นช่วงเปิดเทอมพอดี แผนกเครื่องเขียนจึงเต็มไปด้วยผู้ปกครองที่มาซื้อเครื่องเขียนให้ลูก
“แม่ครับ ผมเอากระเป๋านักเรียนสีฟ้าใบนั้น!” เย่เย่เขย่งเท้า ชี้ไปที่กระเป๋านักเรียนแบบสะพายหลังรุ่นใหม่หลายใบซึ่งแขวนอยู่ด้านในเคาน์เตอร์
พนักงานขายเป็นหญิงสาววัยรุ่น เมื่อเห็นลูกค้าเข้ามาก็แนะนำอย่างกระตือรือร้นว่า “สหาย มาซื้อกระเป๋านักเรียนให้ลูกหรือคะ? นี่เป็นรุ่นใหม่จากเมืองฮู่เฉิง ทนทาน สายสะพายก็กว้าง ไม่รัดไหล่ค่ะ”
ซ่งหรานหยิบลงมาดู แล้วให้เย่เย่ลองสะพาย
กระเป๋าผ้าใบสีน้ำเงินเข้มพิมพ์ลายท้องฟ้าสีครามกับเมฆขาวเรียบ ๆ ขนาดกำลังพอดี
“งั้นเอาใบนี้ค่ะ”