กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คุณไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกันกับฉันกับแม่หรือ”
ลู่อิ้งเชินกลับยิ้มออกมา “แน่นอน เย่เย่ยอมแบ่งเตียงครึ่งหนึ่งให้พ่อไหม”
จวงเลี่ยงกับหลินเสี่ยวหนานต่างตะลึงงัน
พูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉยไม่สะทกสะท้านขนาดนี้!
ชัด ๆ ว่าใช้ลูกเป็นบันไดขึ้นแท่น!
หลินเสี่ยวหนานถึงบางอ้อแล้ว ไม่แปลกที่ลู่อิ้งเชินตามกลับมา ไม่ใช่เพราะซ่งหรานยอม แต่เพราะมีคนหน้าด้านต่างหาก
เอาเถอะ แค่นี้ก็เข้าใจความหมายชัดเจนแล้ว
หลินเสี่ยวหนานเกือบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ เธอวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะกาแฟตรงหน้าลู่อิ้งเชินกับจวงเลี่ยง “สหายลู่ สหายจวง ดื่มน้ำสิ”