กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ที่บ้านตระกูลลู่ในเมืองหลวง คุณย่าลู่วางสายโทรศัพท์แล้วจึงมองไปยังลูกชายที่อยู่ตรงหน้า
“ไม่ได้พูดอะไรมาก บอกแค่ว่าจะกลับเมืองหลวง แต่ไม่ใช่กลับบ้าน”
พ่อลู่ขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำพูดนี้
แต่ลูกชายคนนี้เขาไม่เคยควบคุมได้เลย ดูภายนอกสงบ แต่จริง ๆ แล้วดื้อที่สุด
“เขาไม่มีเหตุผลที่จะกลับมาทันทีทันใด” อีกทั้งการกลับมาครั้งนี้ก็ไม่ได้แจ้งเขาเลย
“แกจะไปสนใจว่ามีเหตุผลหรือไม่ทำไม เขาอยากกลับก็กลับ ต้องถามแกด้วยหรือ? บอกไว้เลยนะ แกเลิกชี้นิ้วสั่งได้แล้ว อาเชินกลับมาเป็นเรื่องดี”