กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานพูดช้า ๆ พลางเรียบเรียงความคิดไปด้วย “แต่ครั้งนี้ต้องฟื้นฟูใหม่ ต้องปรับทิศทางไปทำสิ่งใหม่ ฉันคิดว่าอาจพิจารณาเปลี่ยนจากกิจการรัฐเป็นเอกชนได้”
“เพราะรูปแบบส่วนรวมแบบกำหนดปริมาณในอดีตนั้น ประสิทธิภาพ…”
“การถือครองของรัฐมีข้อดีของมัน แต่เอกชนก็มีข้อได้เปรียบของเอกชน” ซ่งหรานวางปากกา สิ่งที่เธอเรียกรูปแบบของรัฐย่อมไม่ใช่แบบวิสาหกิจของรัฐ แต่เป็นปัญหาที่โรงงานของรัฐทั่วไปในตอนนี้มีอยู่
อีกไม่กี่ปี โรงงานพวกนี้จะปิดตัวลงเป็นจำนวนมาก
“ถ้ายังบริหารตามรูปแบบของรัฐแบบเดิม ฉันคิดว่าไม่เหมาะสม”