กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานเงยหน้ามองเธอ ดวงตาสดใสแวววาวแฝงความเจ้าเล่ห์เล็ก ๆ “จริง ๆ แล้วฉันไม่รู้อะไรเลยนะ ฉันแค่แอบไปบอกหลัวเหม่ยเฟิ่งว่า ถ้าอยู่กันไม่ไหวก็ควรหย่า อย่าทนอยู่ไปเฉย ๆ”
เจียงซิ่วเจวียนอึ้งไปนิดหนึ่ง แล้วถอนหายใจ “คำพูดแบบนี้มีแต่เธอที่กล้าพูด หลัวเหม่ยเฟิ่งนิสัยอย่างนั้น แถมไม่มีงานทำ ถ้าหย่าแล้วพาลูกสาวสองคนไป จะอยู่ยังไง? ถึงสามีเธอจะเลว แต่ก็ยังเอาเงินกลับบ้านทุกเดือน”
เรื่องนี้ ซ่งหรานไม่มีอะไรจะพูด ผู้หญิงถ้าไม่มีความสามารถของตัวเอง ก็จะถูกกดขี่ขูดรีด
ถ้าไม่ใช่เธอ แต่เป็นเจ้าของร่างเดิม ก็คงถูกผู้ชายรังแกเหมือนกัน