ตอนที่ 102 ไม่สบอารมณ์ก็ตีเธอ ยังต้องมีเหตุผลอะไรอีก!

“ใช่แล้ว” ซ่งหรานยอมรับอย่างหน้าตาเฉย “ฉันก็ใช้อำนาจรังแกคนน่ะแหละ อย่ามายุ่งกับฉัน”

พูดจบ เธอก็ไม่มองพวกภรรยาทหารที่หน้าซีดเหล่านั้นอีก ก้าวเท้ามุ่งตรงไปยังห้องของโจวหว่านชิว

ฝีเท้าไม่รีบไม่ร้อน แต่กลับแฝงไว้ด้วยอานุภาพกดดันผู้คน

โจวหว่านชิวรู้สึกได้ว่าซ่งหรานกำลังเดินมา ในใจตื่นตระหนก ก็เผลอเดินเข้าไปในห้องตามสัญชาตญาณ

แต่ประตูยังไม่ทันปิดลง ซ่งหรานก็เตะมันเข้าไปเต็มแรง

“โจวหว่านชิว” เสียงของซ่งหรานดังขึ้น ทั้งอ่อนหวานทั้งนุ่มนวล แต่กลับให้ความรู้สึกขนลุกขนพองแก่ผู้ฟัง

ร่างของโจวหว่านชิวแข็งค้าง ต้องหยุดฝีเท้าลง “ซ่งหราน นี่มันห้องของฉัน เธอจะทำอะไร”