กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายตาของลู่อิ้งเชินจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอ ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
“ไม่เจ็บใจ”
คำตอบของเขาตรงไปตรงมาและเปิดเผย ถึงขั้นมีกลิ่นอายของความเด็ดขาด
ซ่งหรานชะงักไปเล็กน้อย
แสงจากโคมเพดานในห้องน้ำสาดลงมาจากด้านข้าง ล้อมกรอบเส้นกรามอันคมชัดของเขา และดวงตาลึกคู่นั้นที่จ้องมองเธออย่างจดจ่อ
ลู่อิ้งเชินหยุดไปครู่หนึ่ง เสียงต่ำลงอีก ราวกับตั้งใจพูดให้เธอคนเดียวได้ยิน “ไม่ว่าข้างนอกจะพูดกันยังไง ผมไม่เคยชอบโจวหว่านชิวเลย”
“เพราะหลังจากที่ได้เห็นเธอกับเย่เย่ ผมถึงได้รู้ว่าการชอบใครสักคน การห่วงใครสักคนจนเจ็บในใจมันรู้สึกยังไง”
เสียงของเขาไม่ดัง แต่กลับหนักอึ้งราวกับค้อนตีลงกลางใจเธอ