ตอนที่ 29 ผมแต่งงานตั้งแต่ห้าปีก่อน มีลูกแล้วแปลกมากหรือ?

ซ่งหรานชะงักไปเล็กน้อย เพิ่งนึกได้ว่าบนรถไฟเธอเขียนชื่อกับที่อยู่ทิ้งไว้อย่างไม่ใส่ใจ

ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้และถูกจับได้คาหนังคาเขา เธอไอเบา ๆ หนึ่งที

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรค่ะ” เสียงของเธออ่อนโยนนุ่มนวล ราวกับสายลมที่พัดผ่านในฤดูร้อน “จับนักโทษได้ก็ดีแล้วค่ะ”

ลู่อิ้งเชินหยุดฝีเท้าชะงักครู่หนึ่ง แล้วหันมองเธอ

แสงแดดยามบ่ายส่องสว่างจ้า ลอดผ่านช่องว่างของกิ่งก้านข้างทาง ทิ้งเงาแสงด่างดวงลงบนใบหน้าเนียนขาวราวเครื่องเคลือบของเธอ

เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยพร้อมจูงซ่งเย่ ผมยาวดำขลับสยายลงมาบนไหล่ เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องเรียวยาวช่วงนั้น