ตอนที่ 9 แม่ครับ ผมเลือกคนที่นี่มาเป็นพ่อได้ไหม?

เสียงซุบซิบเบา ๆ ลอยมาตามลมอย่างเลือนราง

ไม่นานนัก บริเวณภาคทหารก็เต็มไปด้วยเหล่าครอบครัวทหาร ต่างพากันจ้องมองซ่งหรานผู้มาใหม่คนนี้

ซ่งหรานทำเป็นไม่ได้ยิน จูงมือลูกชายเดินไปที่ป้อมยาม

ป้อมยามเป็นทหารหนุ่มหน้าคล้ำ สีหน้าเดิมทีเคร่งขรึม พอเห็นหน้าเธอชัด ๆ สายตาก็สั่นไหวไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้อีกครั้ง

“สหายครับ ไม่ทราบว่ามาหาใครครับ” เขายืดเอวให้ตรง เสียงกังวาน

“ฉันมาหาลู่อิ้งเชิน” ซ่งหรานพูดเสียงไม่ดังนัก แต่ออกเสียงชัดถ้อยชัดคำ มีสำเนียงเมืองหลวงติดนิด ๆ ฟังดูนุ่มนวลอ่อนหวาน แต่ก็ใสกระจ่าง “นี่บัตรประจำตัวของฉัน”