กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 ออกจากบ้านสิ่งแรก คือกินข้าวก่อน
ติดต่อกันเจ็ดวันแล้ว
สำนักงานฝ่ายเจ็ด สาขาหน่วย 749 ประจำเมืองซีไค
บนพื้นเต็มไปด้วยเปลือกเมล็ดแตงโม เมล็ดผลไม้วิญญาณ และไพ่ป๊อกที่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นปลาเค็มแห้งๆ ที่อธิบายไม่ถูก
เซียวอี้นอนกางแขนขาอยู่บนโซฟา สองตาเหม่อลอยจ้องเพดาน
“ฉันทนไม่ไหวแล้ว”
เซียวอี้เอ่ยปากเสียงอ่อนแรง เหมือนประตูเหล็กที่เป็นสนิม
“ฉันรู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกดูดจนว่างเปล่า ดวงจิตวิญญาณของฉันกำลังเหี่ยวเฉา ชีวิตของฉันกำลังมุ่งหน้าสู่ความสูญตา”
“ถ้ายังนอนต่อไปแบบนี้ ฉันจะขึ้นราเป็นเห็ดแล้ว”