กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 เรียกอสูรเพิ่ม? นี่ดูถูกฉันระดับมหายานเหรอ!
เท้าของเฉินเสียหยุดนิ่งอยู่กับที่ คำพูดนั้นของอู้เต๋อทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาเช่นกัน
ถูกจ้องมอง?
เขาเป็นถึงเจ้าหุบเขาน้อยแห่งหุบเขาคนชั่ว เติบโตมาภายใต้การดูแลของปีศาจเฒ่าทั้งสาม กลเม็ดสกปรกแบบไหนไม่เคยเห็นมาก่อน จึงไวต่อความรู้สึกถูกแอบดูแบบนี้มาก
แต่เมื่อครู่เขากลับไม่รู้สึกตัวเลย
“อยู่ที่ไหน?”
เสียงของเฉินเสียเย็นชาลง
อู้เต๋อส่ายหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
“ท่านพุทธะก็บอกไม่ได้แน่ชัด เป็นแค่สัญชาตญาณ ความรู้สึกนั้นแวบเดียวแล้วหายไป แต่มันชัดเจนมาก เหมือนมีงูพิษกำลังแลบลิ้นอยู่ในที่มืด”
จางหวยเต้าก็หยุดเท้าเช่นกัน รอบกายมีแสงอัสนีลอยอยู่อย่างเลือนราง เขากวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยความระแวดระวัง