กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 376 ถูกจ้องแล้ว
ตอนที่ซูเซิงผลักประตูใหญ่สำนักงานเข้ามา ฝีเท้าของเขาพลันชะงัก
เขาถึงกับถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเหลือบมองป้ายหน้าประตู
ฝ่ายเจ็ด
เขาไม่ได้เดินมาผิดที่นี่
ถ้าอย่างนั้น “ศพ” เต็มห้องนี่มันเรื่องอะไรกัน?
ภายในสำนักงานกว้างขวางแห่งนี้มีศพนอนเกลื่อนกลาดเต็มพื้น
เฉินเสียนอนแผ่กางแขนขาอยู่บนโซฟาตัวที่สบายที่สุด หลับสนิทราวกับหมูตาย
เซียวอี้ อู้เต๋อ หลินเสี่ยวหมาน และจางหวยเต้า ต่างคนต่างยึดโซฟาคนละตัว แต่ละคนอยู่ในท่าพิสดารสุด ๆ
ศีรษะของซูเซิงเริ่มปวดตุบ ๆ