กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ไม่มีศิลาวิญญาณยังจะพูดภาษานก?
เซียวอี้กำลังตัวสั่นงันงก ป้อนยาให้ชายนกที่นอนเรียงอยู่บนพื้นทีละคน ส่วนหลินเสี่ยวหมานทางนี้ก็ยังไม่ยอมเลิกรา
“เฉินเสีย! นายยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะ!”
หลินเสี่ยวหมานจ้องเฉินเสียที่นอนแผ่อยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าสงสัย “ตกลงพวกเราจะโดนพิษไหม? จะมีผลข้างเคียงอะไรหรือเปล่า!”
เฉินเสียคายเมล็ดองุ่นลงถังขยะ พลางจนคำพูดไปโดยสิ้นเชิง
“ฉันว่าเธอนี่นะ คุณหนูใหญ่หลิน ทั้งที่เป็นผู้บำเพ็ญกระบี่จากหอกระบี่แท้ ๆ ทั้งวันเอาแต่ตะโกนฆ่าฟันอยู่ฝ่ายเจ็ดของเรา พอเจอยาพิษนิดหน่อยกลับกลัวจนตัวสั่นเป็นนกกระทา กลัวไปหมดทุกอย่าง!”