กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ไอ้ของผลาญทรัพย์ ทำลายของมีค่า
ตรงระเบียงทางเดิน เงาของเฉินเสียถูกแสงไฟจากโคมไฟผนังทอดยาวออกไป
เฉินเสียถอนหายใจแล้วกลอกตาบน
“ฉันว่าพวกนายทั้งสามคน เกินไปหน่อยไหมเนี่ย อย่างน้อยก็เป็นศิษย์ชั้นยอดจากสำนักชื่อดังใหญ่โต แค่ยาพิษกระจอก ๆ ตัวเดียวทำตกใจจนเสียรูปทรงขนาดนี้เลยหรือไง?!”
เฉินเสียส่งเสียงเย้ยหยัน “ถ้าให้พวกผู้อาวุโสในสำนักนิกายเห็นสภาพขี้ขลาดตาขาวแบบนี้เข้า คงได้โมโหจนสั่งชำระสำนักกันเดี๋ยวนั้นแน่”
ระหว่างที่พูด เฉินเสียก็ปล่อยมือข้างนั้นให้ว่าง แล้วล้วงไปที่เอว
ขวดกระเบื้องหยกขาวขนาดเล็กใบหนึ่งปรากฏขึ้นในมือเขา
“รับไปสิ นี่คือยาถอนพิษ”
เฉินเสียโยนขวดกระเบื้องหยกขาวใบนั้นไปทางต้าไป๋อย่างส่งเดช
“ก๊าบ! ของฉัน ๆ! ใครก็อย่ามาแย่งท่านไป๋นะ!”