กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 พาเด็กกลับบ้าน
เฉินเสียหิ้วต้าไป๋ที่จำแลงกายเป็นเด็กชายตัวเล็กวัยเจ็ดแปดขวบไว้ ราวกับกำลังหิ้วลูกไก่ตัวหนึ่ง แล้วเดินออกจากดินแดนลับ
เขาเตะประตูสำนักงานฝ่ายเจ็ดเปิดผ่างออก
“กลับมาแล้ว”
เสียงของเฉินเสียดังขึ้นอย่างเกียจคร้าน แฝงไปด้วยความง่วงเหงาหาวนอนของคนเพิ่งตื่น
ในสำนักงาน คนที่กำลังยุ่งอยู่กับงานของตัวเองหลายคน หยุดชะงักพร้อมกันทันที
ซูเซิงคาบบุหรี่อยู่ กำลังพิมพ์งานหน้าคอมพิวเตอร์อย่างขมักเขม้น เมื่อได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นมา รอยคล้ำใต้ตาขนาดใหญ่สองข้างเด่นชัดเป็นพิเศษ