กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ลูกเอ๊ย ขนาดของแกมันไม่ถูกต้องนะ!
ผ่านไปอีกสี่วัน
ความอดทนของเฉินเสียได้หมดเกลี้ยงลงโดยสิ้นเชิงแล้ว
เขานั่งขัดสมาธิอยู่ข้างกระถางราชาโอสถ ในมือถือตะเกียบคู่หนึ่ง เคาะขอบชามดังป๊อก ๆ เป็นจังหวะ พลางจ้องมองฟองไข่ห่านที่ใหญ่กว่าลูกบาสเกตบอลฟองนั้น ในใจเริ่มคิดค้นวิธีทำอาหารทั้งสามแบบอย่างนึ่ง ต้ม และตุ๋นซีอิ๊วแล้ว
“ให้เวลานายอีกแค่วันเดียวเท่านั้นนะ”
เฉินเสียพูดพึมพำกับฟองไข่คนเดียว “ถ้ายังไม่ออกมาอีก พี่คนนี้จะช่วยสงเคราะห์ ผ่าเปลือกด้วยกำลังให้เอง”
สิ้นเสียงพูดลง
“กร๊อบ”
เสียงแตกเปราะที่แผ่วเบาอย่างยิ่งดังขึ้นมาจากเปลือกไข่
ท่าทางเคาะชามของเฉินเสียชะงักลงทันที