กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ต้าไป๋ชอบลอบโจมตี
“เฉินเสีย นายจะวิ่งเร็วคนเดียวขนาดนั้นทำไมเนี่ย!”
หลินเสี่ยวหมานบ่นพึมพำ พลางปักกระบี่ยักษ์ลงบนพื้นอย่างคุ้นมือ
เสียง “เคร้ง” ดังขึ้นคราหนึ่ง
บนพื้นดินปรากฏรอยแยกเพิ่มขึ้นมาอีกหลายสาย
พวกเจ้าหน้าที่ภาคสนามชายกล้ามโตของฝ่ายสองเห็นแล้วถึงกับเปลือกตากระตุกรัว
แม่หนูคนนี้ดูผอมบางตัวเล็กแค่นี้ แต่เรี่ยวแรงกลับมหาศาลจนไม่เหมือนมนุษย์มนา
“นี่ไม่ใช่เพราะกลัวว่าเธอเพิ่งก่อเกิดแกนทอง แล้วจะคุมแรงไม่อยู่จนกวาดป่าแถบนี้กระจุยหรอกเหรอ”
เฉินเสียตอบกลับอย่างยิ้มแย้ม โดยไม่แม้แต่จะมองหัวหน้าผู้บำเพ็ญโลหิตฝั่งตรงข้ามที่หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ
ในระยะไกล แสงสีฟ้าของค่ายกลเคลื่อนย้ายสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง