เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 พวกแกถูกฉันคนเดียวล้อมไว้แล้ว
สิ้นเสียงของโม่วไห่หยง ในกลุ่มผู้บำเพ็ญโลหิตพวกนั้นก็มีหัวหน้าคนหนึ่งก้าวเท้าเดินออกมา
มันเลียคราบเลือดตรงมุมปาก พลางกวาดสายตามองสำรวจเฉินเสียกับห่านขาวต้าไป๋
“หน่วย 749 สิ้นไร้ไม้ตอกจนไม่มีคนแล้วหรือไง?”
“ถึงได้ส่งเด็กเมื่อวานซืนที่ยังไม่ถึงระดับแกนทองด้วยซ้ำ กับสัตว์เดรัจฉานขนแบนตัวหนึ่งมารนหาที่ตาย?”
กลิ่นอายระดับแกนทองของคนผู้นี้แผ่พุ่งออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน
ผู้บำเพ็ญโลหิตสิบกว่าคนที่อยู่ด้านหลังมัน ต่างก็พากันส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยลั่น
“ฮ่า ๆ ฉันว่าหน่วย 749 คงไม่มีใครแล้วจริง ๆ นั่นแหละ!”
“ไอ้หนุ่มนี่ผิวเนื้อละเอียดอ่อนเชียว เอาไปหลอมเป็นแกนโลหิต รสชาติต้องยอดเยี่ยมแน่!”
ชายกล้ามโตทั้งแปดคนของฝ่ายสองต่างก็สีหน้าย่ำแย่ กำหมัดแน่นจนสั่น