เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 แกกลับไปทำอีสปอร์ตเถอะ
เซี่ยงไฮ้ ณ ห้องทำงานชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัทหวายหย่วน
เจิ้งหวายหย่วนขมวดคิ้วมุ่น จ้องงบการเงินตรงหน้าอยู่พักใหญ่โดยไม่พูดอะไร
ข้างกันนั้น เจิ้งอี้หดตัวอยู่บนโซฟาราวกับเด็กประถมที่ทำความผิด นานๆ ทีถึงจะเหลือบตาขึ้นลอบมองสีหน้าพ่ออย่างรวดเร็ว แล้วก็รีบหลุบตากลับลงมา เพราะกลัวว่าจะเผลอสบตาเข้า
ผ่านไปร่วมสิบกว่านาที ในที่สุดเจิ้งหวายหย่วนก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่ฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธ “เริ่นหงเทาตายแล้ว แกรู้แล้วใช่ไหม?”
ลูกกระเดือกของเจิ้งอี้ขยับขึ้นลงครั้งหนึ่ง ก่อนตอบเสียงเบา “รู้ครับ”
“ในเมื่อรู้แล้ว เมืองโบราณที่อำเภอเหอโข่วก็ไม่ใช่เป้าหมายที่เราต้องคอยเล่นงานอีกต่อไป ส่วนอันหรานคนนั้น ต่อไปก็อย่าไปหาเรื่องเขาอีก”