เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 หลุมไร้ก้นที่ยิ่งขุดก็ยิ่งลึก
สวีเจี๋ยถึงกับอึ้งไปทั้งตัว ใบหน้าราวกับโดนตบฉาดใหญ่ไปหลายที ฟาดจนตื่นจากฝันกลางวันที่เขาวาดไว้ตลอดหลายวันมานี้เข้าอย่างจัง
ทันใดนั้น วีแชตสำหรับทำงานของเขาก็ดังขึ้นสองครั้ง เป็นข้อความที่หลินเวยส่งมา เรียกให้เขาไปพบที่ห้องทำงานสักครู่
สวีเจี๋ยเดินเหม่อลอยเข้าไปในห้องทำงานของหลินเวย เห็นเพียงหลินเวยประดับรอยยิ้มบนใบหน้าด้วยท่าทีสบายๆ
เขาฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม “คุณหลิน วันนี้มีงานอะไรจะมอบหมายหรือครับ?”
หลินเวยยังคงยิ้มอยู่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “สวีเจี๋ย ตลอดเดือนกว่าที่ผ่านมาเหนื่อยหน่อยนะ ช่วงนี้บริษัทมีการปรับลดโครงสร้างบุคลากรนิดหน่อย อัตราตำแหน่งเลขานุการเกินความจำเป็นไปบ้าง เลยต้องปรับลดออกบางส่วน น่าเสียดายที่ชื่อของคุณอยู่ในรายชื่อที่ต้องปรับลดรอบนี้พอดี”