เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ซ้อนกลตามน้ำ เรือฟางยืมลูกธนู
ความพิลึกพิลั่นที่หยางเหว่ยกวงในโลกมนุษย์เกาหัวจนแทบถลอกก็ยังคิดไม่ตกนั้น ในอีกโลกหนึ่ง จักรพรรดิเฟิงตูกลับมองเห็นทุกอย่างได้อย่างแจ่มแจ้งชัดเจนทุกประการ
เวลานี้ ศรัทธาบริสุทธิ์อันผุดผ่องเป็นสายๆ กำลังก่อรูปจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ค่อยๆ โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอย่างไม่ขาดสาย
ตอนแรก พลังศรัทธาบริสุทธิ์เหล่านี้ยังอ่อนแออยู่มาก ราวกับสายฝนปรอยบางเบา ไม่อาจทะลวงผ่านกระแสปั่นป่วนเหนือท้องฟ้าปรโลกได้เลย
แต่เมื่อพลังศรัทธาบริสุทธิ์หลั่งไหลมารวมกันอย่างต่อเนื่อง สายฝนปรอยก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นกระแสธารเชี่ยวกราก พุ่งทะลวงชั้นกระแสปั่นป่วนของปราณหยินหยาง ถาโถมลงสู่ป่าไม้เหล็กทมิฬราวกับน้ำตก ก่อนจะถูกรูปปั้นหินที่ตั้งตระหง่านรออยู่ในป่าดูดซับเอาไว้ทั้งหมด
กระทั่งถึงตอนนี้ เหล่าภูตผีที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงเพิ่งดูออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่